روز اول مزمور 62
Psalms 62
1 [برای یدوتون سالار مغنیان. مزمور داود] جان من فقط برای خدا خاموشمیشود زیرا که نجات من از جانب اوست.
2 او تنها صخره و نجات من است و قلعهٔ بلند من. پس بسیار جنبش نخواهم خورد.
3 تا به کی بر مردی هجوم میآورید تا همگی شما او را هلاک کنید مثل دیوارِ خمشده و حصارِ جنبش خورده؟
4 در این فقط مشورت میکنند که او را از مرتبهاش بیندازند. و دروغ را دوست میدارند. به زبان خود برکت میدهند و در دل خود لعنت میکنند، سلاه.
5 ای جان من، فقط برای خدا خاموش شو زیرا که امید من از وی است.
6 او تنها صخره و نجات من است و قلعهٔ بلند من تا جنبش نخورم.
7 برخداست نجات و جلال من. صخرهٔ قوّت من و پناه من در خداست.
8 ای قوم همه وقت بر او توکّل کنید و دلهای خود را به حضور وی بریزید. زیرا خدا ملجای ماست، سِلاه.
9 البته بنیآدم بطالتاند و بنیبشر دروغ. در ترازو بالا میروند زیرا جمیعاً از بطالت سبکترند.
10 بر ظلم توکّل مکنید و بر غارت مغرور مشوید. چون دولت افزوده شود دل در آن مبندید.
11 خدا یک بار گفته است و دو بار این را شنیدهام که قوّت از آن خداست.
12 ای خداوند رحمت نیز از آن تو است، زیرا به هر کس موافق عملش جزا خواهی داد.
زندگی پر فراز و نشیب است. اما گاهی اوقات ، سخت ترین مکان برای قرار گرفتن در بین است.
شاید شما منتظر تماس پزشک با نتایج آزمایش باشید یا اینکه خداوند فرصتی جدید را باز کند. وقتی تغییر به همان سرعتی که فکر می کنیم باید اتفاق نیفتد ، شروع می کنیم به این سوال بپرسیم که آیا جهان علیه ما توطئه می کند یا نه.
وقتی داود مزمور 62 را نوشت ، مورد حمله دشمنانش قرار گرفت. و به همان اندازه وسوسه انگیز که می توانست امور را به دست خودش بگیرد ، داود تصمیم گرفت که منتظر خدا باشد.
“فقط برای خدا روح من منتظر سکوت است.
نجات من از او می آید
او تنها سنگ من و نجات من است ،
قلعه من؛ من تا حد زیادی متزلزل نخواهم شد “(مزمور 62: 1-2 ، ان ال تی تی).
امن ترین مکان برای وقتی که احساس کنیم محاصره شده ایم در انتظار خداوند است. او تمام قدرت و همه کنترل را دارد. و هنگامی که تصمیم می گیریم به جای اینکه به تنهایی به آن بپردازیم ، منتظر خدا باشیم ، قدرت و حضور او را مانند گذشته تجربه می کنیم.
چند فصل زندگی قلب ما را به خدا نزدیکتر از زمانی که منتظر هستیم هستیم. وقتی ناامیدیم که از او بشنویم ، گوش های ما نسبت به صدای خدا هوشیارتر است. چشمان ما سریعتر تشخیص قدرت و توان او را هنگامی که ما به دنبال او حرکت کرده ایم می شناسیم.
وقتی قلبهایمان را به سمت خدا می ریزیم و منتظریم که او راه را پیش ببرد ، می بینیم که او تنها کاری که می تواند انجام دهد را انجام می دهد ، و می آموزیم که به او اعتماد بیشتری داشته باشیم.
ما می توانیم اعتماد خود را به بسیاری از مکان ها – به پول ، به شوخ طبعی خود یا توانایی های خودمان اعتماد کنیم. اما هیچ جا امن تر از خدا نیست که همه چیز را ساخته است ، همه چیز را می داند و می تواند هر چیزی را بازیابد.
بازتاب:
وقتی همه چیز به پیش نمی رود ، چگونه واکنش نشان می دهید؟
یک چیزی که الان منتظر خدا هستید چیست؟
در این فصل انتظار ، چه اقدامی می توانید برای ایجاد ایمان خود بردارید؟